Hayat, paylaşmaktır.
Hayatın devamıysa paylaşmayı zorunlu kılar.
Çünkü paylaşmak, insanların birbirine bağlanmasını sağlar.
Paylaşma çoğu kere dostluğun başlangıcı olmuştur.
Sevinçler paylaşılınca, sevgiler de paylaşıldıkça artar.
Üzüntüler paylaşıldıkça, özlemler paylaştıkça azalır.
Sıkıntını içine gömme, derdinin büyümesine sebep olursun. Bunu yok etmenin yolu paylaşmaktan geçer. Atalarımız: “Derdini söylemeyen, derman bulamaz.” demişlerdir.
Cimriler paylaşmada tek yönlüdürler. Yani hep alıcıdırlar, vermeye düşünmezler. Bir cimri için söylenen, “Günahını bile vermez.” sözü yaygın olarak kullanılır.
“Birlikten kuvvet doğar.” sözünde de değinildiği gibi zorluklar, paylaşılarak aşılır. Karşılaşılan zorlukların kolaylaşması, sevgilerin kuvvetlenmesi ve hayatın güzelleşmesi için paylaşmak şarttır. Bir kişinin paylaşmacı olması, paylaşma konusunda karşısındakileri de harekete geçirecektir. Sohbetler, birer paylaşma ortamlarıdır. Sohbet, paylaşmaktır. Sohbetin sevilmesi de bu özelliğinden dolayıdır. Ve sohbet için dosta ihtiyaç vardır. “Gönül, ne kahve ister ne kahvehane, Gönül bir dost ister, kahve bahane.”
Paylaşmak, insanları bir araya getiren ve bir arada tutan en önemli etkendir.